KIR ZİNCİRLERİ

   

Benden başka kimse bilmez kendime neler yaptığımı,kendimi nasıl kalın zincirlerle sarıp sarmaladığımı,hissettiğim her güzel duyguyu nasılda bertaraf ettiğimi kimse bilmez bilemez...Oysa ben bunları yaparken kendimden geçip giden hayatı,sevinci,güzel olan tüm duyguları yok ettiğimi düşünemedim.Zararın neresinden dönersen misali kendimi kandırmayayım! Sarıp sarmaladığım o kalın zincirleri kırmak istediğinde yapamıyorsun,kıramıyorsun,kırmaya başladığında ise mutlaka onu yeniden sarıp sarmalamana sebep olacak olayların içinde bulursun kendini...Başkalarına sevmekten, özlem duymaktan,onları mutlu edip istediklerini yapmaktan kendime Hiçbir şey yapmamışım.Öfkeliyim ve çok kızgınım kendime nereden nasıl başlamalıyım bilmiyorum ama bu zincirlerle yaşamak bana göre olmamalı,hiç kimse için olmamalı...Bunları neden yazdım bilmiyorum ama aklımda sürekli zincirleri kırmaya nereden başlayacağımı düşünüyorum.Bakalım nereye kadar gidecek!

YORGUNUM

yorgunum..
çok yorgun..
kimseye anlatamayacığım kadar..
kimsenin de anlayamayacağı kadar..
birine yorgunum desem, 
bilirim ki benden yorgun çıkar..
herkesin yükü kendine göre en ağır,
herkes kendini dinliyor,
karşısındakine sağır..
en iyisi biraz durmak
ve biraz dinlenmek ıssız bir köşede..
sonrada yeniden karışmak hayata;
yeni yorgunlukların peşinde..
hayat bu işte,
harala gürele;
biraz mutlu,
biraz yorgun,
biraz yalnız,
biraz kalabalık,
biraz karmaşık derken,
günler akıp geçiyor işte..
yorgun bedenler..
yorgun beyinler..
yorgun yüreklerle..
  

Alıntı

YENİDEN DÜŞÜNÜN

İnsanları eleştirirken veya haklarında karar verirken  bence bir defa değil  bin  defa düşünmelisiniz.Bazı insanlar bizi öyle şaşırdırlarki defalarca düşünsek  yine de  şöyle bir insandır diyemiyoruz.Bunu biraz önce yine yaşadım.Bazı insanların anlatmaya değil,anlaşılmaya ihtiyacı vardır..