Ya içine girip, yüzmeyi öğreneceksin.
Ya da öylece bekleyeceksin insanların senin için yazdığı kaderi oynamayı.
Kaybolmakmış, tükenmekmiş…
Boşver düşünme bunları.
Cesur olup yol almayı öğren
Geride kalma hiçbir zaman.
Bazen nefesin kesilecek, bazense yorulacaksın.
Ama emin ol gün gelip göreceksin
İnsanların senin için yazdığı kaderi oynamayı.
Nice mevsimler geçecek, nice rüzgarlar esecek.
Nice yağmurlar yağıp, nice kar taneleri düşecek avuçların arasına
Ama sen korkmayacaksın.
Alacaksın eline azmin sabırla yoğrulmuş tohumunu
Ekeceksin yüreğinin en güzide yerine.
Onu sevgiyle, şefkatle, merhametle besleyip
Beklemeyi öğreneceksin, tükenmeyi değil.
Herkes sana bu tohum bu yürekten çıkmaz dese de
Sen herkesi değil, kendi sesini duyacaksın.
Gün gelip de nefesin kesilip, tükendiğini hissettiğin bir yalnızlıkta
Bir dal uzanıverirse sana.
Şaşırma!
Gör bak yorgunluğun da geride kalıyormuş, durgunluğun da.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder