Bahçem....Çocukluğum bahçeli evde geçti.Evlendikten sonra büyük şehre gelin gidince doğaya çiçeklere hep hasret kaldım.Otobüsle ailemi ziyarete giderken yollardaki yeşilliği,çiçekleri,papatyaları gördükçe içimde ince bir sızı olurdu.Balkonda çiçek yetiştiremiyordum balkonum çok dar ve kullanışsızdı.Yıllar sonra bulunduğum şimdiki köye taşınınca ilk düşüncem bahçeli bir ev aramak oldu.Köy yerinde bahçeli evden çok ne var ki buldum tabii :)
3 yıldan beri bu köydeyim şehre uzak sayılır,her istediğini bulamazsın,küçük bir pazarı kuruluyor orada da her şeyi bulmak biraz zor ama buna rağmen burayı seviyorum,çünkü bahçeli bir evde yaşıyorum.Her sabah kalktığımda bahçemde kahvemi keyifle yudumlamak inanın ayrı bir mutluluk,güne sevinç ve güçle başlıyorum..Çiçeklerimle konuşmak onlarla ilgilenmek ayrı bir haz veriyor. İnşallah gün gelir kendi evimde bahçemde dolaşmak nasip olur...
Sizi bahçemde dolaştırayım,eminim ki sizde huzur bulacaksınız :)



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder